BEL EDDY
We gaan daarbij uit van “ideale” omstandigheden als die er al zouden kunnen zijn. Eén van de belangrijkste parameters is het calorieverbruik van onze gevleugelde vrienden en dat is telkens weer een optelsom. Belangrijk daarin, waar halen we die calorieën uit. Ter recuperatie van een vitesse- of midfond- of dagfondvlucht of overnachtfondvlucht zal dat telkens verschillend zijn, net als in de opbouw naar die verschillende soorten vluchten toe. Dat is in het AIDI-concept allemaal behoorlijk close te berekenen. Die vliegschema’s worden echter in de winter op papier gezet en gedrukt om liefhebbers te kunnen informeren en helpen op beurzen. Alleen weten we op dat ogenblik nooit of het mee of tegenwind zal zijn, duiven misschien zullen moeten overzitten, hoe koud of warm het zal zijn enz...
Stel, we zullen de duiven voorbereiden op een 450 km vlucht waarvan we verwachten dat ze 6 uur in de lucht hangen. Dat is een makkie denk je dan. Dat is het in feite ook zo maar dat zouden voor diezelfde 450 km wel eens een paar verschillende planningen kunnen zijn.
Er zijn landen waar er voor dat soort afstanden maar 1 nacht korf is. Belgie en Nederland is dat 2 nachten.
Vlogen ze de week ervoor een wedstrijd of niet en indien wel, eentje van 150 of 450km en onder welke omstandigheden? Zullen ze de week nadien thuisblijven, een kort tussenvluchtje, 450 of misschien wel 650 km? Dat kan allemaal, en als er dan 5 liefhebbers een plannetje vragen voor 450 km zou dat afhankelijk van de omstandigheden wel eens 5 keer verschillend kunnen zijn!
Onze atleten zullen veel meer energie verbruiken en vooral nodig hebben als ze op 3 weken tijd 450-450-650km vliegen dan wanneer ze 150-450-rust voorgeschoteld krijgen. Dat zal flink verschillen in aantal vlieguren en nachten mand en bijgevolg ook in brandstof verbruik en/of toevoer.
Succes er mee!
